Bt-gif uit transgene mais komt in het oppervlaktewater terecht
Het Bt-gif dat in genetisch gemanipuleerde mais blijft na de oogst bestaan, ook in gewasresten. Amerikaanse onderzoekers vonden het gif terug in het watersysteem. Welke gevolgen dit heeft voor het ecosysteem is niet onderzocht.
Bt-gif is een eiwit dat voor bepaalde insecten dodelijk is. Oorspronkelijk wordt het gemaakt door de bacterie Bacillus thuringiensis (Bt). Genetici hebben het gen dat de code voor dit eiwit bevat gevonden, en verschillende varianten ervan ingebouwd in voedselgewassen. De bedoeling is dat bepaalde insecten, liefst de maisboorders, na het aanvreten van de plant het gif binnenkrijgen en daardoor doodgaan. Ook verwante vlinderachtigen gaan door Bt-gif dood.
In 2009 was 63% van de mais in de VS door genetische manipulatie voorzien van Bt-gif van het type Cry1Ab.
In de VS wordt steeds meer gebruik gemaakt van no-till landbouw, waarbij de grond zo min mogelijk wordt bewerkt. Hierdoor wordt de grond minder verstoord en is er minder erosie. Gevolg hiervan is dat de gewasresten na de oogst niet meer worden ondergeploegd worden maar op het land blijven liggen. Bij regenval kunnen deze resten in de sloot terechtkomen.
Amerikaanse onderzoekers hebben in sloten en afwateringssystemen in het midwesten van de VS gemeten hoeveel maisresten daar te vinden is, en hoeveel van Cry1Ab eiwit er in het water zit. Ze vonden Bt-maisresten in 13% van de bemonsterde locaties, maar het gif werd op meer plaatsen gevonden: op 23% van de meetplaatsen. De plaatsen waar wel gif maar geen maisresten gevonden werden lagen wel binnen 500 meter van maisvelden. Het kan zijn dat dit gif overblijft na de vertering van de maisresten. Maar daarnaast kan het eiwit op andere manieren in het water terechtkomen, bijvoorbeeld doordat het uit de wortels lekt of op het land verteert, wat in andere onderzoeken is gemeten. Daar bleef het gif een half jaar tot 3 jaar na de verbouw van Bt-mais meetbaar aanwezig (34,35).
Cry1Ab werd in dit onderzoek op meer plaatsen gevonden dan algemeen verwacht werd.
Welke gevolgen de aanwezigheid van Cry1Ab heeft voor het ecosysteem moet zeker onderzocht worden: 91% van het oppervlaktewater in de staat Indiana(VS) ligt binnen 500 meter van een maisveld.
De auteurs geven aan dat de concentratie Cry1Ab in het water beduidend lager is dan in de maisplant, maar dat ze zeker willen dat dit beter wordt onderzocht, onder meer omdat de maisresten in het water gegeten worden door insecten zoals kokerjuffers.
Bron:
J. L. Tank et al (2010) Occurrence of maize detritus and a transgenic insecticidal protein (Cry1Ab) within the stream network of an agricultural landscape. Proc Natl Acad Sci U S A (PNAS). 2010 Oct 12;107(41):17645-50. Epub 2010 Sep 27.
http://www.pnas.org/cgi/doi/10.1073/pnas.1006925107
Uit de literatuurverwijzing van deze bron:
34. Saxena D, Stotzky G (2003) Collection of Biosafety Reviews (International Centre for Genetic Engineering and Biotechnology, Trieste, Italy), pp 7–83.
35. Stotzky G (2004) Persistence and biological activity in soil of the insecticidal proteins from Bacillus thuringiensis, especially from transgenic plants. Plant Soil 266:77–89.
